امید به زندگی



همیشه رفتن رسیدن نیست. ولی برای رسیدن باید رفت. در بنبست، راه آسمانی باز است. پرواز بیاموزیم....



علیرضا رفت یکشنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٧۱٠:۳٥ ‎ب.ظ
 گلچین روزگار عجب با سلیقه است  ******  می چیند آن گلی که به عالم نمونه است. 
علیرضا برای همیشه از بین ما رفت.
علیرضا چه آرام و بی صدا رفت.
الحق که خدا گل چین ولی خداجون چرا گل ما را چیدی؟؟؟
چقدر این دنیا پست و بی ارزشه.
آخه علیرضا پاک ترین، مومن ترین، مودبترین، شاد ترین پسری بود که من تو عمرم دیدم.
اون قط 22 سالش بود.
 هنوز خیلی جون بود.
دیگه نمی تونم چیزی بنویسم.
ولی از همه دوستانی که این مطلب را می خونن خواهش می کنم برای شادی روح علیرضا که بر اثر سکته قلبی فوت کرد فاتحه ای بخونن.