بعد از 2 سال 6 ماه - امید به زندگی



همیشه رفتن رسیدن نیست. ولی برای رسیدن باید رفت. در بنبست، راه آسمانی باز است. پرواز بیاموزیم....



بعد از 2 سال 6 ماه یکشنبه ۱٤ اسفند ،۱۳٩٠۳:٤۸ ‎ب.ظ

سلام بر دوستان با معرفتم

نزدیک 2 سال و 6 ماه که وبلاگم را بروز نکردم. اما بعضی وقت ها میومدم و یه سری می زدم از اینکه می دیدم بعضی از دوستانم هنوز منا یادشون نرفته خوشحال می شدم.

امروز تصمیم گرفتم بیام و چند خطی بنویسم..

امروز دقیقا 2 سال و 1 روزه که من و همسرم زندگی مشتکر خودمون را شروع کردیم و با هم زیر یک سقف زندگی می کنیم. من عاشقانه همسرم را دوست دارم و او هم عاشقانه من را دوست داره.

از زندگی مشترکم خیلی راضی هستم و امیدوارم همه جونها خوشبخت بشن.

یک پند خواهرانه به همه دوستانه خودم دارم زندگی بالا و پایین های بسیاری داره. سعی کنید در زندگی اول از همه به خدا توکل کنید و بعد از اون عاشق باشید.

اگر این دو رویه را ادامه دهید هیج وقت کم نمی آرید.

از همه دوستانم علی حمید. کامیار . نادر و خیلی های دیگه که وقت و حافظه ام یاری نمی کنه که اسمشون را بگم تشکر می کنم. امیدوارم خوشبخت باشین.

درپناه حق